Het gaat goed met de Nederlandse film in de bioscoop! Nederlandse films worden massaal bezocht. Oké, vooral GOOISCHE VROUWEN zorgde voor dat fantastische marktaandeel van 20%, na het eerste half jaar van 2011. Maar ook films als NEW KIDS TURBO, SONNY BOY en LOFT deden het erg goed. Mensen zijn veel positiever over Nederlandse film dan vijf jaar geleden, zo onderzocht een studente die ik begeleidde op mijn werk. Het resultaat van jarenlange investering in de professionalisering van de Nederlandse filmproductie? Of zijn er toevallig ineens allemaal talentvolle filmmakers wakker geworden? De huidige overheid denkt helaas het laatste, want met hun bezuinigingen helpen ze die jarenlange investering helemaal om zeep. Niks aan te doen, ze hebben helaas andere prioriteiten. Dus niet zeuren, maar gewoon de Nederlandse film vieren zolang het nog kan! Laat ik eens kijken welke Nederlandse films het afgelopen jaar in de bioscoop draaiden, als opwarmertje voor het Nederlands Film Festival.
Sint | regie: Dick Maas
Door de spraakmakende poster werd er al maanden uitgekeken naar deze film van eveneens spraakmakende regisseur Dick Maas (waaronder ik, zo is hier te lezen). Maar de film viel helaas enigszins tegen. Alle leuke quotes en grapjes zaten al in de trailer en alles wat er overbleef was niet veel soeps. De acteurs waren veel te oud voor hun karakters en het verhaaltje wel heel erg dun. Spannend was de film wel, vooral door de goed getimede schrikmomenten. En ook moet ik toegeven dat ik het lef van Maas waardeer waarmee hij zo’n instituut als Sinterklaas lekker plat, maar zonder enige cynisme, onderuit haalt.
De Eetclub | regie: Robert Jan Westdijk
Nee de EETCLUB is geen goede film. Dat valt me tegen van Robert Jan Westdijk, die met het zeer speciale ZUSJE en het HET ECHTE LEVEN goede en intrigerende films maakt. Er gebeurt te veel in de film en er is geen ruimte voor reflectie of emotie. Een opeenstapeling van intriges, dubieuze blikken, schijnmoorden, jaloezie en overspel in een rijke buurt bij Amsterdam, zonder dat je maar één ogenblik het gevoel hebt dat je het erg vind wat er allemaal met deze welgestelde mensen gebeurt. Helaas.
New Kids Turbo | regie: Steffen Haars en Flip van der Kuil
Je zou op het eerste gezicht meteen zeggen dat een film als NEW KIDS TURBO nog veel platter, reflectie- en emotieloos is dan DE EETCLUB, maar dan heb je de film niet goed bekeken. NEW KIDS TURBO is een film waar het plezier van het maken van de film vanaf spat, dat kan je van DE EETCLUB niet zeggen. Het is een goed gemaakte, razende, spetterende film, die allesbehalve plat is. Het is een parodie op plat, of een ode aan plat. Kan ik zover gaan de makers zelfs maatschappijkritisch te noemen? In ieder geval: ik heb me erg vermaakt.
Sonny Boy | regie: Maria Peters
Ook in SONNY BOY gebeurt te veel. Deze film had een prachtige serie kunnen zijn. Een onmogelijke liefde tussen een jonge donkere jongen en een getrouwde Hollandse vrouw in de jaren ‘30 is mooi, maar levert al genoeg problemen en drama voor een hele film. Als daar ook nog de oorlog bij komt, met Joodse onderduikers, een hotel dat ingenomen wordt door Duitsers, een zoon die naar Drenthe wordt gestuurd en een vluchtpoging van een boot, dan wordt het teveel. Het is erg jammer dat alle aandacht van de makers is gegaan naar de aankleding, de kostuums, de sets, de effecten, het geluid en de muziek – die allen werkelijk fantastisch zijn 
uitgewerkt, maar niet naar het scenario. De film voelt aan als een wereldse, epische, vertelling – waarschijnlijk de reden waarom de film de inzending voor de Oscars is – maar is werkelijk niet de geweldige film die het doet lijken. Toch hebben veel mensen van deze film genoten, hoogstwaarschijnlijk door de meeslependheid van het verhaal.
Loft | regie: Antoinette Beumer
LOFT is een sterke thriller met vijf ijzersterke acteurs die erg goed op elkaar ingespeeld zijn. Het verhaal is simpel, maar doeltreffend – er ligt een dode vrouw in een geheime loft die vijf mannen gehuurd hebben om er vreemd te kunnen gaan. Een onderhoudende en ook sexy whodunit die zeer vermakelijk is.
Gooische Vrouwen | regie: Will Koopman
Ik had er eigenlijk geen zin in, want het leek me helemaal niks: GOOISCHE VROUWEN. Maar een film die miljoenen behaalt aan de box-office, daar kon ik niet om heen. En het viel me niet mee en het viel me niet tegen. Het acteerwerk was erg goed. Maar waar het om ging? Ik heb geen idee. De film geeft je een positief gevoel, een glimlach op je gezicht, dat zal wel de reden zijn waarom men en masse fan is geworden van deze film. Maar echt fan ben ik niet geworden. 
Maar wat doet mijn mening er nog toe bij zo’n film?
Brownian Movement | regie: Nanouk Leopold
Zeer speciale film! Zag ik tijdens het Vrouwen Film Festival en besprak ik hier.
Black Butterflies | regie: Paula van der Oest
BLACK BUTTERFLIES is een film over het tragische leven van de Zuid Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker, erg mooi gespeeld door – zoals altijd – Carice van Houten. De film bevat heftige thema’s en bijbehorende beelden – apartheid, discriminatie, mensenrechten – en is daardoor al snel indrukwekkend. De strijd van Ingrid Jonker met haar manische gedrag, depressies en haar rechtse, pro-apartheid vader (ook fantastisch gespeeld door Rutger Hauer) is hartverscheurend. Maar toch komt het allemaal niet goed uit de verf. Ingrid Jonkers leven en haar gedichten zijn zo complex, het leek alsof het allemaal niet één film te krijgen was. De mensen om haar heen snapten haar niet, als kijker snap je haar niet en waarschijnlijk begreep ze ook zichzelf niet. Dat is een hele zware, deprimerende gedachte om een bioscoopzaal mee te verlaten.
Club Zeus | regie: David Verbeek
Mooie film! Zag ik tijdens het International Film Festival in Rotterdam en besprak ik hier.
Binnenkort mijn ervaringen tijdens het Nederlands Film Festival!
