Nederlands Film Festival: dag 5 en 6

Maandag en dinsdag moest ik hard werken de hele dag, maar gelukkig zag ik ’s avonds wel mooie films. Ook ging ik naar een lezing: ‘Dutch Angle – inzoomen op artistieke film’. Aan de hand van twee case-studies werd er gedebatteerd over de mogelijkheden en moeilijkheden van het in de markt zetten van de artistieke film. De ene case-study was BROWNIAN MOVEMENT, de nieuwe film van Nanouk Leopold die in maart 2011 in première zal gaan. Deze film wordt geproduceerd door Circe Films, waar ik stage liep (lees hier meer). Ik ben verschrikkelijk nieuwsgierig naar de film, vooral nu ik tijdens deze lezing de première van de trailer zag! Een zeer interessante en inspirerende lezing. Even mijn mening over het social media topic: ik ben helemaal voor facebook-pagina’s van aankomende Nederlandse films. Ik vind dat facebook een perfect (en goedkoop en makkelijk) promotiemiddel is. Als er tijdens de opnames van BROWNIAN MOVEMENT een facebook pagina was gestart (zoals bij SINT van Dick Maas wel het geval was), dan was ik zeker lid geworden en had ik de pagina zeker aanbevolen aan anderen. En met mij vele anderen. Dus weg met de bescheidenheid van Nederlandse filmmakers: promoten die hap! Tevens gaf Paul Verstraeten een zeer geslaagde en leuke presentatie met meningen van filmliefhebbers over de Nederlandse film. Conclusie: Alex van Warmerdam maakt de leukste Nederlandse films en Nederlandse films mogen herkenbaarder Nederlands zijn. Mijn woorden!

Joy Regie: Mijke de Jong | klik hier voor verdere credits Inmiddels is bekend dat JOY de Gouden Kalf kreeg voor Beste Film. Absoluut verdiend, want JOY is een fantastische film! Toch kan ik het niet laten nogmaals toe te voegen dat ik eigenlijk vind dat KOMT EEN VROUW BIJ DE DOKTER had moeten winnen. Ook die film keek ik op het festival en ik vond de film afgezien van het acteerwerk niet heel sterk (dat lees je in een ander bericht). Maar toch vind ik dat je als jury niet alleen naar artistieke waarde moet kijken (dat kan bij een prijs als Beste Regie of Beste Scenario wel), maar ook naar productionele waarde en de betekenis die de film heeft of zal hebben voor de Nederlandse filmindustrie. Niemand zal me tegenspreken als ik zeg dat KOMT EEN VROUW.. veel heeft betekend voor de Nederlandse filmindustrie. Omdat zoveel mensen de film hebben bezocht en er zo positief op hebben gereageerd heeft de film ervoor gezorgd dat de Nederlandse film eens positief wordt bekeken. De Nederlandse film heeft de laatste jaren met sterke publieksfilms een inhaalslag qua imago gemaakt en dat zou wel eens met een Gouden Kalf bekroond mogen worden. Dan straal je transparantie, openheid en erkenning voor de kracht van de publieksfilm uit als jury en dat heeft de Nederlandse film nodig. Juist nu, juist nu dit idiote kabinet met deze idiote bezuinigingsmaatregelen in de cultuursector komt. Dan zijn we weer terug bij af. Wat we nodig hebben is nationale steun voor de Nederlandse film. De hele Nederlandse bevolking zou trots moeten zijn op dit nationale product, zodat ook het kabinet dit wordt. En dat doe je met publieksfilms. Want de publieksfilms zorgen indirect ook voor geld voor de artistieke film. Als er vertrouwen is, nationale steun en de elitaire navelstaarderij wordt afgeschaft dan komen we ergens. Als ik aan het roer zou staan, zou ik het wel weten. Wie weet ooit.. Maar ik was bij JOY. Een mooie film, vergelijkbaar met haar ook zeer sterke TUSSENSTAND. De camera zit dicht op de huid van Joy, die op zoek is naar haar moeder, die haar als baby te vondeling legde. In haar hoofd heeft ze een ideaalbeeld van haar moeder, maar de vraag is of haar echte moeder hier wel aan voldoet. En of ze haar moeder wel écht wil leren kennen. Geweldig gespeeld door beginnende acteurs, ook de bijrollen. Een indringende film die veel vragen oproept en waar je lang over kan denken. Wel vind ik stiekem het een beetje een Mijke-de-Jong-maniertje worden. RICHTING WEST heeft een vergelijkbare stijl, maar vond ik eigenlijk frisser, orgineler en maakte meer indruk op mij. Tja, ieder zijn mening.

Wan Pipel Regie: Pim de la Parra | klik hier voor verdere credits De première bijwonen van de gerestaureerde versie van de WAN PIPEL uit 1976, in aanwezigheid van Nederlandse film legende Pim de la Parra, was een zeer bijzondere ervaring. Dat ik als EYE medewerker de mogelijkheid kreeg een kaartje te bemachtigen voor deze vertoning voor genodigden, was geweldig! Dat kan je ook lezen in het bericht dat ik schreef voor filmnieuws.nu, dat je hieronder kan vinden. WAN PIPEL is een geweldige film. In geen opzicht voelt de film gedateerd, want de thema’s van de film zijn universeel en tijdloos. Ik was ontroerd door het liefdesverhaal en ook door de voelbare liefde voor het land Suriname. In de gerestaureerde versie komt het mooie landschap van dit land helemaal tot zijn recht, waardoor het een genot wordt de film te kijken. Een ware Nederlandse klassieker die iedereen gezien moet hebben!

Willeke van Ammelrooy nog steeds beroemd in Suriname

geschreven door Jorien Scholtens / 29 Sep

Op dinsdagavond ging de gerestaureerde versie van Wan Pipel van filmpionier Pim de la Parra in première op het Nederlands Film Festival. De première werd bijgewoond door Pim de la Parra zelf, speciaal voor de gelegenheid overgekomen uit Suriname en begeleid door zijn dochters. Ook Willeke van Ammelrooy, hoofdrolspeelster uit de film, was aanwezig. Wan Pipel, gemaakt in 1976, is een ode aan Suriname en vertelt over Roy en zijn terugkeer van Nederland naar Suriname.

Enkele weken geleden was de wereldpremière van de nieuwe versie van Wan Pipel in Paramaribo. De film is daar inmiddels een klassieker. Emjay Rechsteiner, hoofdconservator hedendaagse Nederlandse film van het Eye Film Instituut, was aanwezig bij de première in Paramaribo en vertelt dat de film het Wilhelmus van Suriname is. De film wordt nog steeds elk jaar op Onafhankelijkheidsdag overal gedraaid. Echter, in belabberde kwaliteit. Daar is nu een eind aan gekomen.

De film is in het kader van het digitaliseringsproject Beelden voor de Toekomst, waarnaast Eye ook Beeld en Geluid en het Nationaal Archief aan meewerken, gerestaureerd en gedigitaliseerd. De film is opgepoetst, beeldje voor beeldje, door restaurateur Jan Scholten en vervolgens zijn de kleuren en het geluid opgeschroefd. Het resultaat laat de ware kleurenpracht van het Surinaamse landschap en de mensen zien en klinkt alsof het gisteren werd opgenomen.

Wan Pipel is tevens, als onderdeel van een kleine selectie Nederlandse klassiekers, uitgekozen voor hoogwaardige conservering waardoor het filmmateriaal 3000 jaar te bewaren is. Dit gegeven levert geroezemoes op in de volle zaal, maar Rechsteiner stelt gerust dat het écht waar is. Op deze manier wordt de film een tijdcapsule voor de kinderen van onze kinderen en kunnen zij de films kijken van hun over- overgrootouders op hoge kwaliteit.

Dat de film nog steeds een belangrijk onderdeel is van de Surinaamse samenleving, kon Emjay Rechsteiner aan den lijve ondervinden bij de vertoning in Paramaribo. Dialogen werden door het publiek uitgesproken voordat ze te horen waren en er werd al gelachen om grapjes voordat ze te zien waren op het doek.

Na de staande ovatie voor Pim de la Parra na afloop van de mooie, ontroerende en perfect gerestaureerde film, vulde Willeke van Ammelrooy Rechtsteiner aan met een anekdote. Ook zij was aanwezig bij de première in Paramaribo en in welke taxi ze ook stapte, van elke taxichauffeur kreeg ze een quote uit de film te horen; ‘Je bent van mij, Roy!’